Tak się teraz zastanawiam czy warto wracać wspomnieniami do czasu, w którym tak wiele wycierpiałam, ale bez poznania mojej przeszłości nie poznacie teraźniejszości. Czy wiem gdzie się znajduję teraz? Odpowiedź brzmi: Nie. Myślę jednak, że umarłam i jestem w niebie? Może w czyśćcu? Kto to tam wie, bo ja na pewno nic nie rozumiem. To jest tak jakby pomieszczenie, ale nic tu nie ma, a jeśli chciałabym iść przed siebie mogłabym tak chodzić w nie skończoność. Ściany są białe, ale nie wiem gdzie się one znajdują. Jednak gdy spoglądam w dół widzę moje wspomnienia.. Widzę też życie moich bliskich... To aktualne życie, w którym mnie nie ma. Ale czy ja nadal mogę ich nazwać ludźmi, którym ufam? Nie wiem, naprawdę nie wiem już nic! Tak dużo pytań, a tak mało odpowiedzi. Lecz zanim przejdziemy do tego co jest teraz zacznijmy od tego co było...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz